آخرین نمونه آن هم همین انقلاب خودمان که با " گل " نگاه و راه امام روح الله شکل گرفت در زمانه ای که زمین را سنگ پوشانده بود فرصت رویش نبود اما آن گل یگانه، سنگ ها را یک به یک شکست و شب ستم را لحظه به لحظه به نور شکافت و تاریخ را به فجر رساند و فجر آفرینان، همان سربازانی بودند که امام روح الله، سال 42 نوید قامت کشیده شان را داده بود. هنگام که او را تنها و شاه را صاحب ارتشی توانمند معرفی می کردند. می گویند وقتی ما جرا را به امام گفتند، فرمود: سربازان ما در اصلاب و قنداقه ها هستند. آنان که رسیدند ، شاه باید بروید. چنین هم شد. آنان که قد کشیدند چنان فریاد به "استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی" سر دادند که نه تنها شاه مجبود شد در خون باران برود که "رسم شاهی" هم در این ملک ورافتاد. فجر آفرینان، بنایی نو بنا گذاشتند که امید قلب حق طلبان و آزادی خواهان و مستضعفان جهان شد و خار چشم مستکبران و استعمار گران و مستبدان جهان. همین بود که شرق و غرب، پشت به پشت هم دادند و جنگی را آغاز کردند با ما تا براندازند این بنای نو را. تا از ریشه در آورند این نهال امید را . تا بشکنند عظمت ایران را اما فجر آفرینان تمام قد ایستادند و به خون پاس داشتند انقلاب را، ایران رات، بنا راو آن نهال مقدس را که امروز به شجره ای طیبه بدل شده است که سرشاخه در آسمان دارد و در سایه اش حق خواهان می توانند آرام بگیرند. اگر روزهای انقلاب را به خاطر آوریم و یا به مطالعه بپردازیم با چهره هایی مواجه خواهیم شد که برای پیروزی انقلاب تا مرز شهادت رفتند و باز اگر به دفاع مقدس نگاه کنیم همین فجر آفرینان را در خط مقدم جبهه خواهیم دید. این را می شود شهر به شهر رصد کرد و دید کسانی که پیشروهای نهضت بودند، کسانی که با تن به مقابله تانک ها می رفتند. کسانی که سینه ها شان در برابر گلوله استبدادیان سپر بود در جبهه هم حرف اول را می زدند. همین ها بودند که تراز شجاعت را ارتقا دادند و عیار مردانگی را در کلاسی بالاتر معنا کردند. من می توانم خیلی از قهرمانان جنگ را نام ببرم که قهرمان مبارزه با استبداد بودند و پهلوان فجر آفرین. در دفاع مقدس هم با امضای خون، شهادت را به جاودانگی و سعادت رساندند. مردانی که مدت های مدید در زندان های شاه ، سپری کردند و مدت ها نیز به اسارت دشمن رفتند و آزادگی را معنایی نو بخشیدند. باری، فجرآفرینان، پای پیمان ایستادند، همان هایی که امام ، پیروزی انقلاب را به قامت کشیدن شان گره زده بود. آنان هم انقلاب را به پیروزی رساندند و هم در حماسه دفاع مقدس، سر اژدهای هفت سر استکبار را به پتک غیرت کوفتند و پیروزی را به نام ایران نوشتند پس ما دو پیروزی بزرگ را مدیون آن گهواره نشینان هستیم. هم انقلاب را و هم جنگ را. استمرار جمهوری اسلامی را هم باید به نام همان ها نوشت و می توان گفت " سربازان در گهواره امام" هم علت موجده و هم علت مبقیه انقلاب هستند که باید مطابق شان خویش و دستاوردهای جانفشانی خویش قدر بینند . باید پیشکسوتان انقلاب و دفاع مقدس را عزیز داشت که عزت آنان در انقلاب جاری است. همانطور که در روایات هم می خوانیم که احترام مرد را باید با حرمت گذاشتن به اهلش محقق کرد، حرمت انقلاب هم با حرمت نهادن به یاران انقلاب محقق می شود. ان شاالله